ul. św. Wojciech 10/5, 61-749 Poznań   |   kontakt@smadwokaci.pl   |   tel. 602 853 470, 697 566 050

W jaki sposób obliczyć wartość nadpłaconych rat kredytu frankowego?

  • Jak pozwać bank?

W przypadku pozwów frankowych dość duży problem stwarza konieczność określenia dochodzonej kwoty z tytułu nadpłaconych rat kredytu lub zawyżonej wartości spread’u. Kwestia w jaki sposób obliczyć przedmiotowe wartości stanowiła przedmiot zainteresowania Sądu Najwyższego, który w wyroku z dnia 14 lipca 2017 r. (II CSK 803/16), stwierdził, że w odniesieniu do tej kwestii pomocne mogą być przepisy ustawy- Prawo wekslowe, gdy inne przepisy nie mogą znaleźć zastosowania.

Problem wynika z faktu, iż dochodząc od banku kwot z tytułu klauzul niedozwolonych poza stwierdzeniem, iż dane klauzule umowne należy uznać za abuzywne, w związku z czym nie wiążą one stron umowy, należy również określić kwotę, która z tego powodu przysługuje do zwrotu „frankowiczowi”. W takiej sytuacji zazwyczaj dochodzi do luki polegającej na tym, że nie wiadomo na jakiej podstawie obliczyć kurs waluty na podstawie, którego powinna nastąpić spłata.

Zdaniem Sądu Najwyższego zamiast klauzul niedozwolonych należy zastosować normy prawne. W pierwszej kolejności należy wziąć pod uwagę art. 358 § 2 k.c. przewidujący, że wartość waluty obcej określa się zasadniczo według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski. Jednakże ze względu na to, że przepis ten został wprowadzony dopiero w 2009 r., rozwiązanie to ma zastosowanie tylko do kredytów zaciągniętych po wejściu przedmiotowej ustawy w życie. Nie można go stosować do umów wcześniejszych.

Zatem do umów zawartych przed 2009 r. należy zdaniem Sądu Najwyższego brać pod uwagę wolę stron umowy i jej postanowienia. Zatem w głównej mierze zastosowanie przy takim założeniu znajdą wartości ustanawiane w tabelach kursowych banku, jednakże tylko w sytuacji, w której również te postanowienia nie zostały w procesie skutecznie zakwestionowane.

Ostatecznie zatem jeśli żadne z powyższych rozwiązań nie znajduje zastosowania Sąd Najwyższy stwierdził, że w drodze analogii można zastosować art. 41 ustawy- Prawo wekslowe. Przedmiotowy przepis stanowi, że jeżeli weksel wystawiono na walutę, która nie jest walutą miejsca płatności, sumę wekslową można zapłacić w walucie krajowej według jej wartości w dniu płatności.

Mówiąc prościej, z przyjętej wykładni wynika, że jeżeli kredyt został zaciągnięty w walucie innej niż złoty kwotę każdej poszczególnej raty należy określić według kursu NBP w dniu płatności. Ostatecznie zatem zapłata i tak powinna nastąpić w wartości określonej podobnie jak w przypadku art. 358 § 2 k.c.

Adwokat Bartłomiej Markewicz
Ukończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W latach 2013- 2015 odbył aplikację adwokacką organizowaną przez Okręgową Radę Adwokacką w Poznaniu. Ze względu na zainteresowania prywatne z powodzeniem zajmuje się i prowadzi sprawy z zakresu prawa sportowego. Prywatnie zapalony miłośnik aktywnego trybu życia i podróży. Dowiedz się więcej!

Zostaw komentarz